Γυναίκες και Ευρώπη: οι γυναίκες τα πρώτα θύματα της οικονομικής κρίσης

Ιουνίου 1, 2009 στις 1:13 πμ · Κατηγορία ευρωεκλογές 2009, κείμενα

Επιλέξαμε μια συζήτηση προσανατολισμένη στο θέμα των γυναικών. Επιλέγουμε να φέρουμε στο σκηνικό τα αιτήματα των γυναικών, τους αγώνες για τη διεκδίκηση τους. Δεν ακολουθούμε την πεπατημένη για την αριστερά, που ουσιαστικά εναποθέτει όλα αυτά τα ζητήματα στην πάλη ενάντια στον καπιταλισμό, το νεοφιλελευθερισμό και στην ανατροπή τους στο σοσιαλισμό. Θέλουμε μια αριστερά δύναμη ανατροπής όλων των μορφών καταπίεσης που έχει δημιουργήσει αυτό το σύστημα, αλλά και εκείνων που επιβιώνουν από το μακρινό παρελθόν και έχουν με συνέπεια ταχθεί στην υπηρεσία αυτού του συστήματος. Οικοδομούμε εκείνη την αριστερά που γίνεται εργαλείο στη φωνή των γυναικών για το γκρέμισμα τριών συστημάτων που επιβιώνουν πάνω σε κάθε γυναίκα, του νεοφιλελευθερισμού, της πατριαρχίας, του ρατσισμού.

Γυναίκες και Ευρώπη, λοιπόν, λέγοντας αυτό τον τίτλο αναφερόμαστε στους αγώνες του φεμινιστικού κινήματος για τη διεκδίκηση πολλών κεκτημένων που έβγαλαν τις γυναίκες από το ν ιδιωτικό χώρο του σπιτιού στο δημόσιο χώρο της κοινωνίας, που αποκτήσαν δικαιώματα ως πολίτες, που απόκτησαν το δικαίωμα στην έκτρωση, που διεκδίκησαν ένα άλλο οικογενειακό δίκαιο, που βγήκαν στην αγορά εργασίας, που απαίτησαν κοινωνικό κράτος. Λέγοντας σήμερα γυναίκες και Ευρώπη χρειάζεται και ένας υπότιτλος Γυναίκες τα πρώτα θύματα της οικονομικής κρίσης.

• Χρειάζεται αυτός ο υπότιτλος γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση έβγαλε τις γυναίκες από το σπίτι για να τις θέσει στην υπηρεσία των πιο ελαστικών μορφών εργασίας, ανασφάλιστες, υποαμειβόμενες, μερικώς απασχολούμενες,  stage, ενώ τις γυναίκες μετανάστριες κάτω από άτυπες μορφές εργασίας, κάτω από τη μαύρη εργασία.
• Σήμερα σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης η έκτρωση παίρνεται πίσω, όπως στην Ιταλία όπου η αστυνομία εισβάλλει σε νοσοκομεία για να συλλάβει μια γυναίκα που μόλις συνέρχεται από την αναισθησία, όπως στην Πολωνία που το αίτημα της έκτρωσης διεκδικείται, όπως στην Πορτογαλία που το φεμινιστικό κίνημα έδωσε και δίνει μάχη να κρατήσει τον έλεγχο στο σώμα των γυναικών.
• Σήμερα σε χώρες της ΕΕ όπως η Ελλάδα το νομοσχέδιο για το επώνυμο των γυναικών παίρνεται πίσω, τα ασφαλιστικά δικαιώματα επίσης.
• Σήμερα, στην Ε.Ε το κοινωνικό κράτος υποχωρεί ενώ σε χώρες όπως η Ελλάδα βρίσκεται στα όρια της  ανυπαρξίας.
• Στην Ευρώπη – φρούριο χιλιάδες μετανάστριες γυναίκες πρόσφυγες συναντούν τα τείχη της σιωπής απέναντι στο δικαίωμα για ζωή. Στην Ευρώπη- φρούριο το trafficking  μια μάστιγα που εξαπλώνεται θέτοντας σε ομηρία πολλές γυναίκες που αναζητούν την επιβίωση.

Σήμερα λοιπόν, χρειάζεται ο υπότιτλος οι γυναίκες τα πρώτα θύματα της κρίσης.

Σίγουρα και τα δύο φύλα δέχονται τις συνέπειες αυτής της κρίσης, αλλά είναι  ευνόητο ότι στα πιο καταπιεσμένα κομμάτια όπως οι γυναίκες, όπως οι μετανάστριες αποτυπώνεται η ολοένα και πιο σκληρή στάση του συστήματος. Σε μόλις 12 μήνες οι γυναίκες στην Ελλάδα δέχτηκαν δύο χτυπήματα σε σχέση με το συνταξιοδοτικό σύστημα το ένα με το νόμο Πετραλιά και το άλλο με την οδηγία της ΕΕ που βόλεψε τη ΝΔ ώστε να προχωρήσει στην αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Δεν είναι εκτός του πλαισίου της κρίσης και του ζοφερού τοπίου η δολοφονική απόπειρα στην Κωσταντίνα Κούνεβα, η δολοφονία της Κατερίνας Γκουλιώνη είναι γιατί εναντιώθηκαν στην καταπίεση αγωνιζόμενες για συλλογικά δικαιώματα και τώρα το σύστημα δείχνει πόσο επικίνδυνο μπορεί να γίνει, όταν ρίχνει βιτριόλι στο πρόσωπο μιας εργάτριας, όταν σκοτώνει μια φυλακισμένη. Όταν δεν ανέχεται να υψώνουν το κεφάλι, να υψώνουν τη φωνή, οι χωρίς φωνή, οι εξόριστοι αυτής της κοινωνίας, αυτού του συστήματος.

Τι απαντάμε σε αυτά ως Σύριζα, τι απαντάμε οι γυναίκες του Σύριζα για τον αγώνα και των δύο φύλων, για τον αγώνα της κοινωνίας ενάντια σε όλες τις μορφές καταπίεσης. Φτιάχνουμε Δίκτυα Γυναικών Σύριζα, οργανώνουμε την πάλη των γυναικών για τη διεκδίκηση συνολικών προταγμάτων της αριστεράς, αλλά και του φεμινιστικού κινήματος. Γιατί γνωρίζουμε ότι χρειάζεται η αυτοοργάνωση των καταπιεσμένων, η αυτοοργάνωση των γυναικών για μια κοινωνία στην οποία δε θα επιβιώνει κανένα παλιό και καινούργιο σύστημα καταπίεσης. Εμπνεόμαστε από το φεμινιστικό κίνημα που μας έφερε εμάς τις νέες γυναίκες γεννημένες σε ένα παρόν στο οποίο δε συναντάμε όλες τις ασπρόμαυρες εικόνες του παρελθόντος. Καταλαβαίνουμε όμως ότι παρόν αυτό  και πολύ περισσότερο το μέλλον μας δεν είναι ακόμα έγχρωμο, όχι μόνο βιώνοντας καθημερινά τα νούμερα της ανεργίας , της ελαστικής εργασίας, αλλά παράλληλα βιώνοντας το σεξισμό, τη βία κατά των γυναικών, το επιχείρημα επειδή είσαι γυναίκα, στο σπίτι, στο σχολείο , στο πανεπιστήμιο, μεταξύ φίλων, μεταξύ συντρόφων. Καταλαβαίνουμε ότι οι διεκδικήσεις που κατακτήθηκαν υποχωρούν και δε φτάνουν, καταλαβαίνουμε ότι τώρα είναι επίκαιρο να βγούμε όχι αμυντικά αλλά επιθετικά να θέσουμε όλα τα αιτήματα, συνολικές και όχι επιμέρους διεκδικήσεις να δράσουμε οργανωμένα ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό, ενάντια στην πατριαρχία, ενάντια στο ρατσισμό.

Αυτός είναι ο στόχος της αριστεράς που θέλουμε να δώσει φωνή στις γυναίκες. ΓΙ’ αυτό δημιουργήσαμε το Δίκτυο Γυναικών Σύριζα γιατί η αριστερά έμαθε από τα κινήματα των γυναικών, από τις φεμινιστικές ομάδες πώς συζητούσαν, πώς αποφάσιζαν συλλογικά, ενωτικά, επαναστατικά. Έτσι και το Δίκτυο Γυναικών Σύριζα μέσα από τη συμμετοχική  δομή του διεκδικώντας τη φεμινιστική ταυτότητα που   να διαπνέει τον πολιτικό λόγο, το πολιτικό πρόγραμμα, εμπνέει τις γυναίκες να διεκδικήσουν τα συνολικά προτάγματα που είναι τώρα περισσότερο επίκαιρα από ποτέ. Να διεκδικήσουμε και να αγωνιστούμε ενάντια στην ανεργία και την επισφάλεια, διεκδικώντας και για τα δύο φύλα πλήρης απασχόληση, με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα, να διεκδικήσουμε ίση αμοιβή για ίση εργασία. Δε θέλουμε ισότητα στην επισφάλεια, στην ανεργία, δε θέλουμε ισότητα στη δυσμένεια στην εξίσωση των ορίων ηλικίας, στη σύνταξη στα 65 χρόνια, αλλά εξίσωση προς τα κάτω στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και για τα δυο φύλα. Στεκόμαστε στο πλευρό των γυναικών φυλακισμένων, στον αγώνα της Κατερίνας Γκουλιώνη, στον αγώνα ενάντια στην καταπίεση των μεταναστριών, στον αγώνα της Κωσταντίνας Κούνεβα. στον αγώνα των γυναικών του Λαναρά. Βρισκόμαστε μαζί με τις διεκδικήσεις των γυναικείων οργανώσεων για το επώνυμο των γυναικών, για το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης και τα ομόφυλα ζευγάρια, για το αποτρόπαιο έγκλημα που συνέβη στην Καλαμάτα.

Ο Σύριζα είναι στο πλευρό των κινημάτων, δίνει τη μάχη μέσα από τα κινήματα, όπως το περιβαλλοντικό κίνημα, το κίνημα των ελεύθερων χώρων, το κίνημα του άρθρου 16. Ο σύριζα όμως δημιουργεί και κινήματα, το Δικτύου Γυναικών Σύριζα επιδιώκει να δώσει φωνή στο φεμινιστικό κίνημα να βγει μπροστά, να ανατρέψει το σκηνικό σε Ελλάδα και Ευρώπη, γιατί πιστεύουμε ότι εκφράζοντας τα αιτήματα  των γυναικών εκφράζουμε τα πιο ριζοσπαστικά προτάγματα της αριστεράς εκφράζουμε τις πιο προωθημένες διεκδικήσεις όλης της κοινωνίας και για τα δύο φύλα.

Για αυτό και το Ευρωψηφοδέλτιο του Σύριζα δίνει φωνή στις γυναίκες, Δίνει φωνή στις γυναίκες που σηματοδοτούν τους αγώνες τις επόμενης μέρας των Ευρωεκλογών.

• Δίνει φωνή στην Ελένη Σωτηρίου, μέλος στο σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων για να ακουστούν οι συνδικαλίστριες γυναίκες στον ιδιωτικό τομέα που αγωνίζονται καθημερινά για τα εργασιακά δικαιώματα.
• Δίνει φωνή στην Ντίνα Ταχταλίδου πρόεδρο του συνδικάτου Ιματισμού – Κλωστοϋφαντουργίας Β. Ελλάδας για να ακουστούν οι γυναίκες του Λαναρά που εργάζονται στην Κλωστοϋφαντουργία και παλεύουν ενάντια στην ανεργία για να θέσουν τέρμα στο κλείσιμο των επιχειρήσεων.
• Δίνει φωνή στην Αναστασία Φραντζεσκάκη συνδικαλίστρια στο Σωματείο του ΟΛΠ, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών.
• Δίνει φωνή στη Στέλλα Φωτάκη πρόεδρο της προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής σωματείου εργαζομένων με Stage, ενάντια στις ελαστικές μορφές εργασίας, στην ανασφάλιστη εργασία.
• Δίνει φωνή στην  στη Νόρμα Ρισμάουϊ Σινόγλου Παλαιστίνια, μέλος του συλλόγου Alawda για να ακουστούν οι  παλαιστίνιες γυναίκες που εναντιώνονται στον πόλεμο, στη φτώχεια και στη βία που παράγει.
• Δίνει φωνή στην Καντίτζα Σάνκο μετανάστρια β’ γενιάς για να ακουστούν οι μετανάστες και οι μετανάστριες δεύτερης γενιάς χωρίς δικαιώματα σε μια χώρα που επιβιώνει το δίκαιο του αίματος.
• Δίνει φωνή στην Δέσποινα Σπανούδη από τους Πολίτες ενάντια στο Λιθάνθρακα για να ακουστούν οι γυναίκες που αγωνίζονται για ένα περιβάλλον πάνω από τα κέρδη, στα περιβαλλοντικά κινήματα των πολιτών.
• Δίνει φωνή στην Διλέκ Χαμπίμπ για να ακουστούν τα ζητήματα των μειονοτήτων και των δικαιωμάτων τους.
• Δίνει φωνή στη Νάντια Κουλουμπή από το αντιρατσιστικό κίνημα για να ακουστούν όσοι, γυναίκες και άνδρες μάχονται ενάντια  στο ρατσισμό, τη βία.
• Δίνει φωνή στη Μάνια Παπαδημητρίου για να ακουστούν οι γυναίκες  που δε θέλουν την τέχνη σε πολυτελείς συσκευασίες με πολλά περιτυλίγματα, απρόσιτη στην κοινωνία, αμέτοχη στις αγωνίες των πολλών , παραγόμενη από λίγους για λίγους.  
• Τέλος, δίνει φωνή στη Ζωή Κωσταντοπούλου, δικηγόρο και ειδική στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο για να ακουστούν όσοι, γυναίκες και άνδρες δίνουν τη μάχη των δικαιωμάτων ενάντια στην καταστολή και στην αστυνομοκρατία, ενάντια σε ένα κράτος τιμωρό που οι φυλακές  των εξεγερμένων, των φτωχών, των μεταναστών, των μεταναστριών, των εξαρτημένων δε φτάνουν.

Γι αυτό πρέπει να στηρίξουμε το ευρωψηφοδέλτιο του Σύριζα γιατί σηματοδοτεί του αγώνες που δώσαμε μαζί γυναίκες και άντρες, σηματοδοτεί τους αγώνες που έρχονται, σηματοδοτεί όμως και δίνει φωνή στα καταπιεσμένα κομμάτια της κοινωνίας, δίνει δύναμη στις γυναίκες για να απαλλαγούμε, να αγωνιστούμε ενάντια σε κάθε καταπίεση που παράγει αυτό το σύστημα, ενάντια όμως και στις πατριαρχικές δομές που θέλουν τις γυναίκες να απουσιάζουν από θέσεις ευθύνης από την πολιτική από τη δημόσια ζωή, τις θέλουν υποταγμένες σε ένα μοντέλο φυσικής αιτιότητας, σε ένα μοντέλο παραδοσιακής κληρονομιάς που βρίθει συντηρητισμού, ενάντια στην απλήρωτη εργασία των γυναικών στο σπίτι, στην αποκλειστική φροντίδα παιδιών και ηλικιωμένων, διεκδικούμε κοινωνικό κράτος, όπως διεκδικούμε και τερματισμό των παραδοσιακών αυτών αντιλήψεων, όπως διεκδικούμε δικαίωμα των γυναικών στην εργασία, στον ελεύθερο χρόνο, στην αμοιβαία ευθύνη ανδρών και γυναικών για τις δουλείες του σπιτιού, για τη φροντίδα παιδιών και ηλικιωμένων.      

Στο Δίκτυο Γυναικών Σύριζα κάθε πρώτη Τρίτη του Μήνα που συναντιόμαστε δεν είμαστε συνεχώς οι ίδιες γυναίκες, πολλές γυναίκες, αν και το επιθυμούν δεν μπορούν να είναι συνεπείς σε αυτό το ραντεβού, έχουν άλλες δουλειές που τους  επιβάλλονται, να μαγειρέψουν, να πάρουν τα παιδιά από το σχολείο, να μείνουν με την ηλικιωμένη μητέρα που είναι άρρωστη, να ξαπλώσουν λίγο να ξεκουραστούν από τις δουλείες του σπιτιού. Ξέρουμε ότι η πάλη μας η αυτοοργάνωση μας απευθύνεται και σε αυτή την επιβολή που βιώνουμε, ξέρουμε ότι οι διεκδικήσεις μας το επόμενο διάστημα θα αφορούν τις γυναίκες, τα πρώτα θύματα της κρίσης, ξέρουμε όμως ότι είμαστε περισσότερες, ότι ο Σύριζα είναι εκείνη η δύναμη που υποστηρίζει την ίση συμμετοχή των γυναικών, την αυτοοργάνωση και τον αγώνα για τα δικαιώματα των γυναικών. ξέρουμε ότι μετά τις 7 Ιουνίου θα είμαστε έτοιμες να ανατρέψουμε το σκηνικό σε Ελλάδα και Ευρώπη με τις γυναίκες Μπροστά.

Το παραπάνω κείμενο αποτελεί την ομιλία της Έλενας Ψαρρέα, μέλους του Δικτύου Γυναικών Σύριζα, στην εκδήλωση στο εκλογικό κέντρο Κορυδαλλού στις 31 Μάη.

Σχόλια